Bram Brandemann | Beeld Reinier Gillissen

Welkom

Welkom op mijn website. U kunt op deze site informatie vinden over wie ik ben en wat ik doe; mijn activiteiten als organist, de orgels die ik bespeel, verschenen cd's en andere zaken waar ik me mee bezig houd. 

Ondertussen ben ik begonnen met het opnemen van Bachs orgelwerken. Ik heb me niet zo bezig gehouden met de vraag waarom. Ik ben gewoon een keer begonnen met opnemen, en niet meer gestopt. Voor mijzelf wel een uitdaging, temeer daar Bachs oeuvre niet erg klein is.  En het leuke is dan, dat je gewoon opnieuw kunt beginnen, want iedere keer groei je weer. Ook nu heb ik na iedere opname het gevoel dat er nog meer winst is te behalen. Altijd kan de timing ergens beter, kan ik andere articulaties kiezen, kunnen sommige noten beter uit de verf komen, kan ik andere regisitraties of tempi kiezen....en zo is het dus nooit goed. Tegelijk realiseer ik me de laatste tijd sterk dat de beste uitvoering misschien wel dié waar de imperfectie en muzikalteit aan elkaar verbonden zijn, omdat de perfectie in de hoogste graad altijd muzikale imperfectie betekent. Want muziek is uiteindelijk geen notenspel waar alles klopt, maar een vertolking van gevoelens die op papier zijn gezet. Nou goed, dat is dan de uitdaging waar ik voor sta. 

Ik ben begonnen met een aantal koralen uit het Orgelbüchlein, en langzaamaan zal ik ook wat grote werken het licht laten zien. Ik wil een doorleefde, soepele, beweeglijke en tegelijk uitgebalanceerde Bachserie neerzetten. Cantabel en virtuoos, maar nooit zal ik virtuositeit tot doel verheffen. Als interpreet ben je slechts een middel om deze briljante muziek dat te geven waar het om vraagt. Soms is ongecompliceerde vreugde, zoals in de concerto's en een andere keer intense beleving zoals bij 'O Mensch, bewein....'

Bachs muziek zal altijd tot de verbeelding blijven spreken. Een echte muziekliefhebber krijgt dan ook nooit genoeg van zijn werk. Toch hebben de orgelwerken van Bach vaak de naam van 'zwaar'. Deels begrijp ik dat wel. De grote fuga's kunnen best taai zijn, erg contrapuntisch uiteraard, een ingewikkeld lijnenspel. Een vriend van mij noemde Bachs muziek 'wiskunde'. En toch ben ik er van overtuigd dat deze 'wiskunde' vanuit een diepe zielsbeleving is geschreven. Waarom ontroert de muziek van Bach zo vaak? Zal het zo zijn dat die wiskunde én het vermogen om ziel aan de muziek te geven bij Bach tot aan de volmaaktheid reikt?