column van Bram Brandemann

Soms lijkt het of mensen zich meer op het lijden richten dan op de vreugde van de opstanding. In de Lijdenstijd is heel Nederland in de ban van Bachs passiemuziek; als je het aantal uitvoeringen zou tellen, kom je tot een enorm aantal. Maar wie voert Bachs Oster-Oratorium uit als het Pasen is? Ook organist Bram Brandemann heeft zich “verbaasd dat er zoveel muziek voor de Lijdenstijd is geschreven, maar dat er weinig goede liederen zijn die de boodschap van Pasen bezingen”, schrijft hij in het boekje bij zijn nieuwste cd Rondom Passie en Pasen. Dat is ook de reden dat het zwaartepunt op deze cd toch weer bij repertoire voor de Lijdenstijd ligt.

Brandemann en Partners in Music komen met een mooi product voor de dag. Het gespeelde repertoire is een geslaagde mix tussen bekend en onbekend orgelrepertoire. Zo’n sonatedeel Aus tiefer Not schrei ich zu dir van Gustav Merkel is het Wolfferts-/Heinemann-orgel in Zaltbommel op het lijf geschreven. En wie had er ooit gehoord van Friedrich Wilhelm Markull (1816-1887) of Otto Heinermann (1887-1977), wier levens gezien de jaartallen kennelijk in elkaars verlengde lagen? Heinermanns levendige en aanstekelijk gespeelde bewerking van Auf, auf, mein Herz maakt nieuwsgierig naar de andere tweehonderd (!) koraalvoorspelen die de blinde organist uit Dortmund heeft gecomponeerd.

Dat Jacob Bijsters variaties op Ik wil mij gaan vertroosten het in Zaltbommel goed doen, wisten we al van Asma’s opname uit 1973. Brandemanns aanpak is subtieler en vlotter van tempo, waar dit bekende repertoirestuk wél bij vaart. In de vijfde variatie zijn solostem en begeleiding niet helemaal in balans. Het technisch gemak waarmee Brandemann de fuga op het toch niet licht spelende orgel realiseert, dwingt bewondering af. Een van de meest overtuigende uitvoeringen die ik van dit stuk ken.

Andere hoogtepunten op deze cd zijn de ‘flonkerende’ binnenkomer van Flor Peeters over het koraal ‘Wie schön leuchtet uns der Morgenstern’, de beide Brahms-koralen, Brandemanns symfonische improvisatie over Psalm 22 en zijn feestelijke slotimprovisatie over Psalm 24. In zijn improvisaties toont Brandemann zich een organist met een eigen geluid, dat zich vertaalt in een niet alledaags idioom. De opname is realistisch en transparant, niet te ruimtelijk en niet te direct. Wat ik jammer vind, is dat tussen de meeste werken het kerkgeluid niet doorloopt; het komt de eenheid van het programma niet ten goede. Maar misschien was dit praktisch niet te realiseren. Aan de goed geschreven toelichtingen héb je iets.

Bram Brandemann (Haarlemmermeer, 1969) werd door Jaap Zwart op het Utrechts Conservatorium voorbereid, waar hij bij Theo Teunissen en Reitze Smits de diploma’s Docerend en Uitvoerend musicus behaalde. In Toulouse specialiseerde hij zich in de Franse romantische en impressionistische stijl. Hij is een van de organisten in de Sint-Joriskerk te Amersfoort.
Een cd om van harte aan te bevelen!

Gerco Schaap
De Orgelvriend, april 2012



			Welkom \| Rondom \| Kijken \| Luisteren \| Recensies \| Bestellen \| Contact



			Recensie CD Rondom Passie en Pasen Soms lijkt het of mensen zich meer op het lijden richten dan op de vreugde van de opstanding. In de Lijdenstijd is heel Nederland in de ban van Bachs passiemuziek; als je het aantal uitvoeringen zou tellen, kom je tot een enorm aantal. Maar wie voert Bachs Oster-Oratorium uit als het Pasen is? Ook organist Bram Brandemann heeft zich “verbaasd dat er zoveel muziek voor de Lijdenstijd is geschreven, maar dat er weinig goede liederen zijn die de boodschap van Pasen bezingen”, schrijft hij in het boekje bij zijn nieuwste cd Rondom Passie en Pasen. Dat is ook de reden dat het zwaartepunt op deze cd toch weer bij repertoire voor de Lijdenstijd ligt. Brandemann en Partners in Music komen met een mooi product voor de dag. Het gespeelde repertoire is een geslaagde mix tussen bekend en onbekend orgelrepertoire. Zo’n sonatedeel Aus tiefer Not schrei ich zu dir van Gustav Merkel is het Wolfferts-/Heinemann-orgel in Zaltbommel op het lijf geschreven. En wie had er ooit gehoord van Friedrich Wilhelm Markull (1816-1887) of Otto Heinermann (1887-1977), wier levens gezien de jaartallen kennelijk in elkaars verlengde lagen? Heinermanns levendige en aanstekelijk gespeelde bewerking van Auf, auf, mein Herz maakt nieuwsgierig naar de andere tweehonderd (!) koraalvoorspelen die de blinde organist uit Dortmund heeft gecomponeerd. Dat Jacob Bijsters variaties op Ik wil mij gaan vertroosten het in Zaltbommel goed doen, wisten we al van Asma’s opname uit 1973. Brandemanns aanpak is subtieler en vlotter van tempo, waar dit bekende repertoirestuk wél bij vaart. In de vijfde variatie zijn solostem en begeleiding niet helemaal in balans. Het technisch gemak waarmee Brandemann de fuga op het toch niet licht spelende orgel realiseert, dwingt bewondering af. Een van de meest overtuigende uitvoeringen die ik van dit stuk ken. Andere hoogtepunten op deze cd zijn de ‘flonkerende’ binnenkomer van Flor Peeters over het koraal ‘Wie schön leuchtet uns der Morgenstern’, de beide Brahms-koralen, Brandemanns symfonische improvisatie over Psalm 22 en zijn feestelijke slotimprovisatie over Psalm 24. In zijn improvisaties toont Brandemann zich een organist met een eigen geluid, dat zich vertaalt in een niet alledaags idioom. De opname is realistisch en transparant, niet te ruimtelijk en niet te direct. Wat ik jammer vind, is dat tussen de meeste werken het kerkgeluid niet doorloopt; het komt de eenheid van het programma niet ten goede. Maar misschien was dit praktisch niet te realiseren. Aan de goed geschreven toelichtingen héb je iets. Bram Brandemann (Haarlemmermeer, 1969) werd door Jaap Zwart op het Utrechts Conservatorium voorbereid, waar hij bij Theo Teunissen en Reitze Smits de diploma’s Docerend en Uitvoerend musicus behaalde. In Toulouse specialiseerde hij zich in de Franse romantische en impressionistische stijl. Hij is een van de organisten in de Sint-Joriskerk te Amersfoort. Een cd om van harte aan te bevelen! Gerco Schaap De Orgelvriend, april 2012



Techniek & realisatie: Verrips Digitale Diensten

Recensie CD Rondom Passie en Pasen