Zijn ingetogen improvisaties bevielen mij erg goed
De Orgelvriend - 1 december 2008
Het samenstellen van een originele orgel-cd voor Kerst is een kunst apart. Organist/beiaardier Bram Brandemann is daarin geslaagd, getuige de cd die eind vorig jaar verscheen (maar net te laat om te kunnen bespreken). Je ziet zo vaak dezelfde werken geprogrammeerd, maar Brandemann combineert enkele bekende stukken met onbekend, hier en daar verrassend repertoire, aangevuld met drie improvisaties.
Om met die laatste te beginnen: zijn ingetogen improvisaties over O kom, o kom Immanuel, De Lofzang van Maria (een variatiereeks van 10 minuten) en Nu zijt wellekome (die me deed denken aan de stijl van Homilius) bevielen mij erg goed.
Verrassend vind ik Helmut Walcha’s bewerking van Quem pastores (‘Prijs de Heer die herders prijzen’), Dupré’s niet zo bekende bewerking van Il est né le divin Enfant, de aan Max Reger herinnerende bewerking van Macht hoch die Tür van een zekere Elias Oechsler (1850-1917) en Guilmants Introduction en variations over een oud Pools kerstlied (‘Accourez bergers fidèles...’). In zijn Weihnachts-Pastorale verweefde Johannes Conze (1875-1946) op een knappe manier de melodieën van ‘Vom Himmel hoch da komm’ ich her’ en ‘Stille nacht’. In Regers Benedictus weet Brandemann een mooi crescendo en decrescendo te realiseren (de registranten hadden wel even genoemd mogen worden!) en ook Henry Smarts levendige bewerking van het koor ‘For unto us a Child is born’ uit Handels Messiah komt mooi uit de verf op het Joris-orgel. Overigens vermeldt het programma alleen de bewerker, niet de componist.
Bram Brandemann (1969) werd door Jaap Zwart in theorie en praktijk voorbereid op zijn studie aan het Utrechts Conservatorium. Onder leiding van Theo Teunissen en Reitze Smits behaalde hij daar in 1994 en 1996 de diploma’s DM en UM. Dankzij een beurs kon hij aan het conservatorium in Toulouse zijn kennis van de Franse romantische en impressionistische stijl verdiepen. Daarnaast studeerde hij aan de Nederlandse Beiaardschool in Amersfoort bij Todd Fair en Bernard Winsemius.
Zijn omgang met het Naberorgel vind ik voorbeeldig; hij weet de kwaliteiten van het instrument goed te etaleren. Je herkent het orgel dan ook meteen. De cd is voorzien van een sober inlegvel; een uitgebreidere toelichting is op de website www.brambrandemann.nl te vinden. Wel jammer voor orgelliefhebbers die (nog) niet ‘aan internet doen’... Op diezelfde website zijn ook geluidsfragmenten van deze cd te beluisteren.
Een aanrader voor de decembermaand!
Gerco Schaap